Si dola nga Beogradit, në një tren ndërkombëtar për në Budapest, një grup i policëve pa të arsyeshme për të kontrolluar gjërat e mia personale në tërësi. Ata gjetën një dhuratë për Krishtlindje për nënën time: një poster të mbështjellur të dekoruar me parullën e pavarësisë së Kosovës "Bac u kry!" dhe një imazh të udhëheqësit të njohur të UÇK-së Adem Jashari.

Ups.

"Çfarë është kjo?" polici kryesor më pyeti me një të qeshur, ndoshta i impresionuar nga akti im i moskujdesisë i cili kufizohet me marrëzi absolute.

"Suvenir," u përgjigja unë, përderisa humbasëshin pikat shtesë që i kam fituar për të thënë se kam qenë në Serbi për dy muaj e gjysmë të fundit.

"Terrorist. Ne e kemi vrarë atë, ju e dini," tha ai duke iu referuar Jasharit.

"E di," u përgjigja unë, duke menduar në 4x personat që kanë vdekur.

Polici më këshilloi që ishte një ide shumë, shumë e keqe që të kem një artikull të tillë në Serbi. Megjithatë, ai dhe kolegët e tij gjithashtu ishin të impresionuar që unë kam zgjedhur šljivovica serbe si dhuratë për ditëlindje një mikut në Berkeley.

Unë mund të isha një simpatizant i terroristëve në sytë e policëve, por të paktën kam respektuar traditën e jashtëzakonshme të vendit të tyre në pjekje të rakisë.

Jurisprudenca mbizotëroj në fund, dhe policët u zhvendosën përderisa unë qetësojsha nervat e mia me një shishe të vogël të vinjakut. Tani, Jarshari mbikëqyr dhomën e ngrënies të prindërve të mi.

Tregimi origjinal është shkruar në gjuhën angleze.

Foto: Micah Escamilla.