“Opiši, ne pričaj”.

Pa marr parasysh nëse jeni duke shkruar ese ose tregim, përshkrimi është vegël e pazëvendësueshme për ta pasur në dispozicion. Kjo metodë do t’i gjallërojë skenat në shkrimet tuaja. Një gjë e tillë arrihet me anë të përshkrimit të veprimeve të personazhit, dialogjeve mes personazheve, përshkrimit të ambientit dhe atmosferës, dhe ndjenjave të personazheve në tregimin tuaj.

Bez obzira da li pišete esej ili priču, opis je alat koji svakako trebaš imati na raspolaganju. Ova metoda će osvežiti scene u tvojim pričama. Ovo se postiže opisima postupaka likova, dijaloga među likovima, opisima okruženja i atmosfere i osećaja likova u tvojoj priči.

Da bismo ilustrovali ovo, hajde da osmislimo jednu priču. Za likove ćemo uzeti Janka i Marka. Pretpostavimo da je Janko uznemiren. Umesto da kažemo “Janka su uznemirile loše vesti”, opiši njegove postupke:

...bazirajući se na njegovoj produženoj ćutnji, pomislili su da nije čuo vest. Zamalo što mu je nisu ponovo saopštili, kad je Janko odjednom bacio čašu prema zidu. Krhotine njegovih osećaja su se razbacale na sve četiri strane sobe. Sada je na zidu preko puta njega curilo crveno vino, kao krv iz rane na njegovom povređenom srcu. Posetioci su počeli da se guše u nepodnošlivoj tišini sobe, dok su gledali Janka koji je zario glavu među rukama...

Nema sumnje da se Janko uznemirio kada je čuo lošu vest, ali to se opisalo njegovim postupcima (bacanje čaše), opisima sredine (zid krvav od vina, rasute krhotine) i osećaja (nepodnošljiva tišina sobe) .

Drugi način da se opiše, a da se ne kaže je putem dijaloga.

“A Marko? Neka vest od njega?” pitao je Janko koji je u odsustvu čaše sada držio flašu vina.
“Nemamo nikakve vesti o G. Marku. Nadamo se da je sve u redu sa njim”.
“Nadate se?”
Posetilac Broj Dva se jedva progutao i promrljao:
“Mislimo da je bilo dovoljno vremena za njega...”
“Mislite?”
I opet je u sobi zavladala ona tišina koja je sledila prvu vest, pa su posetioci čekali neki leteći objekat u njihovom pravcu.

Tako je, kroz dijalog, data informacia hijerarhije i dinamike između likova. Jednom rečju, kroz reči koje su rečene (a što je još važnije, kroz reči koje nisu rečene) dato je do znanja ko je gazda u ovoj priči.

Jedna metoda da se poboljša opisivanje je putem specifičnih detalja.

Etiketa boce vina od usahlog papira je bila specifično dizajnirana da bi dala iluziju starosti. Posetilac Broj Jedan je imao osećaj da će leteći objekat ovog puta biti boca “Kosovo Merlot 2032”.

U ovom slučaju, kroz specifičnu etiketu na boci vina se zapravo daje činjenica koja nam daje informaciju o vremenu kada se priča dešava (bez potrebe da se eksplicitno kaže da se “događaj dešava u bliskoj ili dalekoj budućnosti”).

Međutim, ovde imamo problem sa pričom. Samo što smo spomenuli značaj specifičnosti, a dva lika smo nazvali Posetilac Broj Jedan i Posetilac Broj Dva. Ovo se treba ispraviti, i posetiocima se trebaju dati imena likova dostojnih takve priče. Ali više o ovom procesu u sledećem blogu: značaj prepisivanja i ispravljanja.

Originalni članak je napisan na albanskom jeziku.
Ilustracija: Masato Shigemori
Stavove, mišljenja i komentare objavljene na BLOGU nisu neophondo onih na Kosovo 2.0 redakcije. Takođe, sajt zadržava pravo da obriše, odbaci, ili na drugi način ukloni bilo koje stavove, mišljenja i komentari na blog pričama. Sve komentare koji podstiču i ohrabruju govor mržnje ili diskriminacije će biti uređene.